Lammyskrabbels.nl

Boeken

Achtendertig nachten

Op 12 maart 1767 sterft Jan Alberts nadat hij Grove theunis heeft gegeten.

Een soort roggepap, dat in de achttiende eeuw gegeten werd.

Doodsoorzaak: vergifting.  Zijn vrouw Elsjen Roelofs, zwanger van hun tweede kind, brengt achtendertig dagen door in het gevang. Ze zal als dader berecht worden.

 

Janne IJmker komt deze tragische gebeurtenis op het spoor en vraagt zich af hoe het zover heeft kunnen komen.

Nadat haar pas geborgen dochtertje bij Elsjen is weggehaald raakt ze overmant door verdriet. Janna, een nachtbewaakster, zorgt er voor dat Elsjen haar levensverhaal deelt door het op te schrijven.

 

Achtendertig nachten duurt haar eenzaamheid.

Achtendertig nachten waarna het moeilijk is om Elsjen zonder meer als schuldige te zien.

 

Achtendertig nachten houdt je bezig van begin tot eind. Niet alleen voor wie geïnteresseerd is in de geschiedenis, maar ook voor iedereen die houdt van verhalen die gebaseerd zijn op gebeurtenissen die werkelijk hebben plaatsgevonden.

 

Had de auteur dit boek niet geschreven, ik had nooit van Elsjen Roelofs gehoord.

Nu ken ik haar en leeft ze, ondanks de tragiek, nog een beetje voort.

 

De kleren van de yogi

En andere verhalen over stilte

 

Dit boek kreeg ik onlangs cadeau. Een bundeltje met  ruim dertig korte verhalen rond het thema Stilte.

Inspirerende teksten die de stilte op speelse, verrassende en humoristische wijze aanraken.

Zoiets smaakt naar meer. Vergelijkbare verhalenbundels, zoals "De veren van de rabbi" (over vriendschap) staan al op mijn verlanglijstje.

 

"De kleren van de yogi..."  is fijn boek om binnen handbereik te houden.

Een boek waar men zich zo nu en dan heerlijk ik kan verliezen.

En een boek om mee naar bed te nemen.

Je valt met een glimlach in slaap.

 

 

 

Verhalen

In Nederland worden meer romans en thrillers gelezen, dan verhalenbundels, volgens de boekenbranche. Jammer, want er zijn auteurs die prachtige korte verhalen schrijven.

 

Ik wissel regelmatig het lezen van romans en andere boeken af met het lezen van verhalen.  

Soms zijn het verzamelbundels, waarin verhalen van verschillende auteurs zijn opgenomen. Het is een leuke manier om kennis te maken met het werk van ( voor jou ) onbekende schrijvers.

Vaker gaat het om verhalen van één auteur. Het lezen in een boek met verhalen van een en dezelfde schrijver, kan een prettige manier zijn om aan zijn/ haar stijl te wennen.

 

Hieronder heb ik drie boeken beschreven. Een boek met verhalen van een engelse schrijver, een boek met verhalen van een nederlandse schrijver en een boek met columns en andere schrijfsels.

 

Het laatste boek bevat pennevruchten van mensen die zich geen schrijver noemen en het op hun manier toch zijn. In elk geval in dit geval.

Dat boek is niet in de boekhandel te koop, vanwege een eenmalige uitgave ter gelegenheid van vijf jaar Engel van Hoorn. Het is wel voor tien euro te koop zij deze stichting. www.engelvanhoorn.nl

 

Het kan ook via mij, omdat ik bij de stichting betrokken ben. info@lammys.krabbels.nl 

Zolang de voorraad strekt.

Engeland en andere verhalen

Graham Swift beschrijft verhalen waarin hij zijn eigen land portreteert: een natie, gevangen tussen verleden en heden, tussen komedie en drama; ontluisterend en liefdevol en in zijn eigen, onmiskenbaar persoonlijke stijl.

 

Een  boek om achter elkaar uit te lezen, of om af en toe een verhaal in te lezen.

 

Een boek, waarin elk verhaal een diepe voetafdruk achter laat.

 

 

Het verdwenen kruispunt

Martin Bril - wie kent hem niet - bezoekt Nederland en beschrijft tal van plaatsen op het platteland. Op zowel melancholieke als geestige wijze brengt de auteur een lofzang op een land dat verandert en toch dezelfde blijft.

Van polder, een driesprong, een bermmonument tot een Chinees restaurant, van alles komt voorbij.

 

Martin Bril is een meester in het observeren van het gewone.

 

 

Bekijk het eens anders

Wie van columns houdt en van verhalen die daar tegen aan schuren, kan zich laven aan deze bundel, waarin columnisten en andere betrokkenen hun ervaringen delen.

Stichting De Engel van Hoorn is een eigen-zinnige organisatie dat vanaf 2007 een podium geeft aan mensen die ons iets te zeggen hebben aan de hand van spraakmakende, actuele en inspirerende onderwerpen.

Columns en enkele andere teksten zijn in 2015 gebundeld en dit boek.

 

Het pauperparadijs

Voor ik het boek van Suzanna Jansen las was ik al eens in het Drentse Veenhuizen. Het museum daar toont de geschiedenis van het Nederlandse beleid ten opzichte van de paupers. Bedelaars, a-socialen, verstotenen, landlopers en criminelen werden naar Veenhuizen gestuurd om daar geresocialiseerd te worden.

 

De schrijfster vindt bij het opruimen van de zolder in het huis van haar ouders een bidprentje van het overlijden van haar overgrootmoeder. Wat de schrijfster opvalt is dat deze Helena geboren was in Norg, bij Assen. De link met Drenthe kan ze niet plaatsen en het lijkt een rol te spelen in de zwijgzaamheid binnen de familie over het verleden van de (over)grootouders.

De zoektocht die volgt leidt naar de strafinrichting Norgerhaven en museum Veenhuizen, dat verhaalt over de geschiedenis van de inrichtingen in Veenhuizen.

En dan komt ook de verborgen geschiedenis van haar voorouderlijke familie aan het licht. Vijf generaties worden gevolgd vanaf de kolonie tot wonen-onder-toezicht in de twintigste eeuw. En het wordt pijnlijk duidelijk hoezeer opvoedmethoden vanuit de overheid ingrijpen in het leven van  alle generaties. 

 

Een hartverscheurende documentaire,  met passie en stijl door door Suzanna Jansen opgetekend.

Nadat ik het gelezen had, jaren geleden, hebben Koos en ik opnieuw het museum bezocht en met "Het pauperparadijs" in gedachten was dat zeker de moeite waard. Er is veel bewaard gebleven waardoor te zien is  op welke manier de gestichtbewoners en latere gevangenen werden behandeld.

Ook toont het museum op overzichtelijke wijze de tijdlijn van deze geschiedenis vanaf de oprichting van de kolonie in 1818 tot halverwege de twintigste eeuw, tot na de bezetting door Nazi-Duitsland, waarna de inrichting veranderde in een strafgevangenis

 

Omdat de schrijfster haar eigen familiegeschiedenis centraal stelt in dit boek leest het als een roman, aangevuld met belangrijke informatie. 

 

Een verhaal dat me aangrijpt. Nog steeds.

 

 

 

 

De naaister uit Parijs

Misschien heb je de film - The dressmaker -  gezien, gebaseerd op het boek van Rosalie Ham, dat in 2000 uitkwam  en in 2015 in een Nederlandse vertaling verscheen, toen ook de film in de bioscopen draaide.

Ik heb de film niet gezien, maar stuitte op het boek toen ik in een tweedehands winkel aan het snuffelen was.

 

De schrijfster woont en werkt in Melbourne, Australië.  Het verhaal speelt zich ook daar, in een dorp down-under af.

Kleine gemeenschappen hebben een lang geheugen en zo ontmoet de hoofdpersoon, de naaister, bij haar terugkeer vooral wantrouwen en vijandigheid. Gebaseerd op een gebeurtenis uit haar kindertijd. Een gebeurtenis met ver strekkende gevolgen. Een gebeurtenis die voorgoed verankerd is in de hoofden en harten van alle betrokkenen.

 

Ik moest even wennen aan de schrijfstijl, maar dat weerhield mij er niet van toch vooral door te lezen.

Na twee hoofdstukken was ik gewend aan de manier waarop de schrijfster de lezer meeneemt in het verhaal.

Ik raakte betrokken bij het wel en wee van de dorpsbewoners, terwijl ik de draad rondom de naaister geen moment kwijt raakte.

 

De schrijfster moet ofwel vertrouwd zijn in de textielwereld of heeft veel research gedaan. 

Bepaalde perioden worden ingeleid met informatie over bepaalde stoffen.

De oplettende lezer ziet wellicht de link met de de personages en hun omstandigheden.

Rosalie Ham nam me in een rustig, vertellend tempo mee naar het plot, de wending, waarin de gebeurtenissen

als puzzelstukjes op hun plek vallen.

 

Een aanrader.

 

 

 

 

Selma

 

Voor mijn verjaardag, een maand geleden, kreeg ik van mijn echtgenoot een boek cadeau: Selma.

De auteur, Carolijn Visser,  beschrijft daarin de lotgevallen van een Nederlands Joodse vrouw en

haar gezin.

Selma, ontkomen aan de nazi's, ontmoette na de bezetting, tijdens haar studie in Cambridge

Chang Tsao. Ze werden verliefd, trouwden en kregen twee kinderen, Greta en Dop, waarna ze in

China een bestaan opbouwden.

 

Het boek  laat zien wat het betekent om als niet-chinese te overleven in een gesloten politiek

systeem, tijdens de perioden van "Laat Honderd Bloemen Bloeien,"  "De Grote Sprong Voorwaarts"  

en "De Culturele Revolutie." 

 

Het is een non-fictieboek dat leest als een roman. De auteur neemt de lezer mee naar  een tijd zonder sociale media, mobieltjes en skype, maar tevens een tijd die  doet denken aan wat zich heden ten dage ontwikkelt in sommige buurlanden van Europa.

Het levensverhaal van Selma Vos, geboren in 1920 en in 1968 gestorven onder onbekende omstandigheden, heeft me verbijsterd en geraakt. Dankzij de auteur, een groot china-kenner, die de beklemmende revolutionaire sfeer op meesterlijke wijze weet op te roepen. 

Godijn Publishing

 

Sinds enige tijd is uitgever Godijn Publishing - kortweg GP -  gevestigd in Hoorn.

GP geeft verhalenbundels, (historische) romans en thrillers uit. Soms biedt de uitgever medewerking aan een 

project, zoals een verhalenwedstrijd in samenwerking met FODOK (federatie van ouders van dove kinderen), waarvan het verhalenboek "Het gebaar"  het resultaat is.

Ook"Rivierstenen" (beschrijving elders op deze pagina)  is uitgegeven door GP, evenals "Vijfentwintig obsessies."

Bundels waar ook enkele verhalen in zijn opgenomen die ik ooit heb geschreven.

 

GP werkt eveneens samen met "Heel Nederland schrijft."  Meer weten? Klik op www.godijnpublishing.nl  waar je alle informatie kunt vinden.  

 

 

 

Opa's en oma's in de kinderboekenweek

Het thema van de kinderboekenweek is dit jaar "opa's en oma's."

Voor veel scholen een reden om opa's en oma's uit te nodigen om te komen voorlezen.

Zo togen ook wij, opa Koos en oma Lammy, naar een basisschool, waar een kleindochter met groep 1/2in kleine kringen klaar zaten. Gelukkig mochten we voorlezen uit boeken die we zelf mee brachten.

 

Twee "Klassiekers"  kozen we en dat was te zien. De boeken zagen er behoorlijk 'gebruikt' uit.

Onze kinderen smulden er vroeger al van en wij niet minder. Het is ook altijd weer een feestje om zulke verhalen te mogen voorlezen.

Op elke pagina een prachtige sfeervolle afbeelding. Dat spreekt kleuters aan.

 

Opa Koos las voor uit 'Basje Baas." 

Ik denk dat dit boekje niet meer te krijgen is. Het verhaal van een jarig jongetje dat in zijn nieuwe out-fit het bos in gaat en langzamerhand al zijn kleren weggeeft, is prachtig opgebouwd en spreekt jong en oud tot de verbeelding.

Het boek werd voor het eerst uitgegeven in 1908 in Zweden. In 1979 heeft Dolf Verroen het vertaald in het Nederlands.

 

Oma Lammy las voor uit "Slaap lekker, meneer Beer."

Ook dit verhaal kent een vast ritme en weerkerend thema, met in de hoofdrol meneer Beer, die niet kan slapen en door huis en tuin dwaalt, op zoek naar een plek waar hij niet gestoord wordt door geluiden en andere zaken, die hem uit de slaap houden.

Jill Murphy schreef en illustreerde het verhaal in 1980. Kees Veelenturf vertaalde het.

Ons exemplaar valt bijna uit elkaar...Stuk gelezen, dus: een topper.

 

Ik heb even gegoogled:  Basje Baas is niet meer in de handel, maar je kunt het altijd lenen.

Meneer Beer heeft een nieuwe look, zag ik. Dat verhaal is nog wel te koop. Een aanrader.

 

Nog meer over de kinderboekenweek 2016

Later, deze week, mag ik, oma Lammy,  komen voorlezen in groep vijf, op de school van een ander kleinkind.

Ik ben al in de kast met kinderboeken gedoken en heb een kleine selectie gemaakt, waaruit ik een definitieve keuze zal maken.

 

Onze kleindochter kiest, als ze bij ons is, nogal eens voor de verhalen uit "Van oma mag dat wel."

Een boek vol - voor ons in elk geval - herkenbare verhalen. Avonturen die Koen en Merel (broertje, zusje) beleven

met hun oppas-oma. Een echt Carry-Slee-boek, met leuke illustraties van Dagmar Stam.

 

Zelf vind ik het nog altijd een feesxt om voor te lezen uit "Wiplala" en dat is weer een echt Annie MG Schmid-boek.

Geen losse verhalen, maar het eerste hoofdstuk mag er al wezen en is prima als een verhaal voor te lezen.

Wiplala, een klein mannetje, dat per ongeluk bij gewone (grote) kinderen terecht komt en dat (meestal) kan tinkelen, met alle gevolgen van dien. Als je het boek leent of koopt, ontdek je wat tinkelen is.

 

Ook "Winterverhalen" van Astrid Lindgren is genomineerd voor deze eervolle activiteit. Verhalen uit Zweden met belevenissen van kinderen gedurende de winterperiode. Verhalen waarin kinderen én volwassenen soms op een speelse manier aan het denken gezet worden, maar ook en vooral  verhalen met humor.

 

Ik heb niet verder gezocht. Het is nu al lastig kiezen.

Een opa en oma-week er bij, dat lijkt me wel wat.

 

 

 

 

 

 

 

 

page loading