https://lammyskrabbels.nl/ Lammyskrabbels.nl Tue, 31 Mar 2026 15:13:44 GMT +0200 https://lammyskrabbels.nl/article-291 Hallo bezoekers van mijn krabbelsite.  Wees welkom.  April gaat van start, dus staat er weer een verse krabbel voor jou klaar. Een bijzondere krabbel.   Ik had eerder al verteld dat ik de UKV’s zal afwisselen met andere tekst-ideetjes, om het sprankelend te houden. Bij de krabbel van maart beloofde ik jullie om in april een fragment uit het manuscript te plaatsen. Het boek waaraan ik werk. En wat ik beloof moet ik nakomen.   In het menu “Mijn krabbels” kun je de proloog lezen waarmee het boek begint. Ik waardeer het als je daarop reageert. Alle kritiek is welkom; dat kan via een persoonlijk bericht op mijn facebookpagina en – voor wie meer gegevens van me heeft – via Signal, Whatsapp of e-mail.   Kom maar op. Ik kijk er naar uit.   Groet,  Lammy   Welkom Tue, 31 Mar 2026 13:13:29 GMT +0200 https://lammyskrabbels.nl/article-423   Wij, Boomers, geloofden dat alles mogelijk was. We demonstreerden tegen oorlog, tegen kernwapens, tegen het pak van onze vader. We sliepen in kraakpanden, noemden bezit een illusie Liefde was vrij, haar was lang en de toekomst lag open als een zomerfestival. Later kochten we huizen. We kregen kinderen, stemden verstandig en we spaarden. We werden precies wat we ooit wantrouwden.   Maar wie herinnert zich onze dromen?   Soms blader ik door mijn fotoalbum. Ik zie een meisje met een blik vol idealen. Ze lijkt niet op de vrouw die ik ben geworden. Maar ze woont nog steeds in mijn huis.    Mijn krabbels Tue, 31 Mar 2026 11:20:05 GMT +0200 https://lammyskrabbels.nl/article-420 IK BEN JORIS EN AL NEGEN ‘k ben niet bang en niet verlegen, maar de laatste tijd maak ik me wel ‘ns kwaad op de mensen, ja die grote, want die zeggen onverdroten dat Sint Nicolaas ineens niet meer bestaat!   Ik dacht eerst nog: ’t is een grapje en ze hou-en me voor ’t lapje, maar toen zeiden ze: de kerstman is niet echt. Toen ze over hem begonnen, dacht ik: zeker ook verzonnen... Jeeminee, wat zijn die grote mensen slecht!   En m’n moeder en m’n ome en de meester, ja die slome hebben gisteren alweer iets nieuws bedacht. Want de paashaas had met Pasen, zo vertelde ze, die dwazen, nimmer eieren in mandjes rondgebracht!   Ach, de mensen worden grijzer, maar daarmee toch echt niet wijzer. Ik heb gisteren de kerstman nog gebeld. ‘k Kreeg een groet van Sinterklaas en straks ontmoet ik alle hazen, want dan worden al hun eieren geteld!   Zelfs de sprookjes zijn verbannen door die vrouwen en die mannen. Ze geloven ’t niet, dat is de narigheid. Arme mensen, ook de ouwe. Arme mannen, arme vrouwen. Strakjes raken zij hun dromen ook nog kwijt.     Mijn krabbels Tue, 31 Mar 2026 11:14:58 GMT +0200 https://lammyskrabbels.nl/article-424 De man draait de badkraan open, legt een cd in de recorder en steekt de stekker in het contact. Voor hij in bad stapt, drukt hij een toets in. De omfloerste stem van Lennard Cohen vergezeld het geruis van stromend water. Suzanne takes you down to her place near the river … De kat gaat er als een haas vandoor; verbergt zich in de gang, waar het dier gelaten op het slurpen van de afvoer wacht. Het teken dat hij veilig terug kan keren. In het dampende water kromt en strekt de man zijn tenen, opent en sluit zijn handen, snuift de geur van eucalyptus op en brengt zijn gedachten tot stilstand. And you want to travel with her. And you want to travel blind …   Weggedoken onder de gangkast staart de kat naar de roestrode kousenvoeten van een bezoeker die roerloos in de deuropening naar de man in het bad staat te kijken. Naar de kronkelige contouren van dat lijf onder het wateroppervlak en naar de voeten die ongegeneerd boven het water uitsteken. De man heeft een kaal plekje op zijn achterhoofd. And you know that you can trust her, for she's touched your perfect body with her mind.   Een hand strekt zich uit, strijkt langs de muur op het trage ritme van de muziek. De vingers tasten, raken de console, de cd-speler, houden het snoer vast en duwen … De badende man zwaait woest om zich heen, omklemt wanhopig de kraan en schreeuwt tegen de muren op. Niet opgewassen tegen de onverwacht brute kracht in het water, glijdt hij terug. Zijn hand verkrampt om de knop van de kraan.   De kat, snorharen naar achteren, kromt zijn rug, bij het geluid van hevig klotsend water. Als het badwater tot bedaren komt, raapt de vreemdeling de sandalen op van de deurmat en maakt zich uit de voeten. Met een zachte klik valt de deur in het slot. De kat houdt zich muisstil en wacht.   Mijn krabbels Tue, 31 Mar 2026 11:14:17 GMT +0200 https://lammyskrabbels.nl/article-421 Mijn pake van moeders kant deelde ze uit alsof het gouden stuivers waren. Grootmoeder van vaderskant gaf er altijd eentje mee naar huis, behalve als ik verkouden was, dan  kreeg ik er twee. Het Wilhelmina-pepermuntje. Al jaren ook de favoriet van onze kleinkinderen. Weggaan, thuiskomen en onderweg zijn: het gekroonde snoepgoed hoort erbij als slagroom op de taart. Een traditie van minstens zeventig jaar.   Sommige grootouders hebben een schommel in de tuin, anderen een abonnement op de dierentuin of Netflix en weer andere opa’s en oma’s hebben koektrommels vol oreo-koekjes,  knetterkauwgom èn fireballs in huis.   Wij hebben wilhelmientjes.   Mijn krabbels Thu, 19 Feb 2026 09:38:15 GMT +0100 https://lammyskrabbels.nl/article-366 Recensies   De bizarre vondst van een baby in een drukbezocht park staat centraal in Vergiskind. Vergiskind is weliswaar een roman, het verhaal is echter gebaseerd op waargebeurde feiten. Het park, waar de baby wordt gevonden, wordt normaliter bevolkt door allerlei mensen. Een aantal van deze parkbezoekers passeert de revue in dit debuut van Lammy Vriesinga. Vergiskind is het romandebuut van Lammy Vriesinga en daar mag de bewondering beginnen. Het is niet al teveel auteurs gegeven direct met een debuut zo’n indruk te maken. Haar schrijfkilometers maakte ze weliswaar met haar korte verhalen die werden gepubliceerd in diverse verhalenbundels, maar het schrijven van een roman is toch van een andere orde. “In zijn glas roerend volgt Carlos haar bewegingen. Marijes woorden landen overal en nergens. Als grindsteentjes op het tuinpad.” Met de mysterieuze vondst van de baby als centraal thema wordt de lezer geconfronteerd met diverse personages. Mensen die het park met regelmaat bezoeken. De lezer leert hen gaandeweg kennen en leeft met hen mee. Het veroorzaakt bovendien een veelvoud aan verhaallijnen. Dat klinkt wellicht verwarrend, maar is het niet. Sterker nog, al deze ‘ingrediënten’ maken Vergiskind tot een zeer boeiend geheel. “Bang voor zijn wispelturige moeder, die hem kon opeisen al naar gelang het haar uitkwam. Bang voor de ravage die haar opeenvolgende partners achterlieten. Bang voor wat hem kon overkomen. Hij schudt de herinnering van zich af. Zijn aandacht wordt naar buiten getrokken.” Het mag duidelijk zijn dat een verhaal met verschillende verhaallijnen en personages, enige concentratie behoeft, maar het is die moeite meer dan waard. Vriensinga ziet, geholpen daar een zeer fijne, beeldende schrijfstijl, uiteindelijk lijnen en personages op intelligente wijze bijeen te brengen. Haar personages weet zij overigens prima te karakteriseren, goed gedoseerd en conform hun rol in het geheel. Kortom, Vergiskind is een knap debuut en het is te hopen dat er nog veel boeken van deze auteur verschijnen.   Over de auteur In het verleden won Vriesinga diverse prijzen met schrijfwedstrijden. Ze schrijft verhalen, columns, soms poëzie en heeft meegewerkt aan de verhalenbundels Het Gebaar, Rivierstenen en Vijfentwintig obsessies. Nu haar werkzaamheden worden afgebouwd, wil Vriesinga haar schrijfactiviteiten uitbreiden.  Schrijven is in de loop der jaren uitgegroeid tot meer dan een uit de hand gelopen hobby. Passie is een beter woord. Of zoals Vriesinga het zelf zegt: Spreken is zilver, Schrijven is goud.   Uitvoering Uitgeverij Godijn Publishing ISBN: 9789493157323 Paperback, 368 pagina’s   Over Hanneke Tinor-Centi Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent. http://ht-c-communicatie.nl/   ====================   Meer informatie:  https://www.godijnpublishing.nl/galerij-en-webshop/romans/vergiskind/ Vergiskind is ook te koop als: E-book - https://www.kobo.com/nl/nl/ebook/vergiskind-1                     Luisterboek - https://www.storytel.com/nl/books/1839842-vergiskind                                            en te leen in de Bibliotheek.   Van Vergiskind is in 2021 een tweede druk verschenen.   ====================     ‘Debuut met een hoofdletter D’        |   Door Gert Braak op 2 april 2020   Geplaatst op Hebban en Bookspot.    Er zijn van die debuutromans, die je als lezer (en recensent) niet zou willen missen. Lammy Vriesinga heeft met Vergiskind zo’n boek geschreven. Na een aantal publicaties in verhalenbundels als Het Gebaar, Rivierstenen en Vijfentwintig obsessies vond Lammy de tijd om een echte grotemensen-roman te schrijven. Want dat is het zeker geworden. De kern van het verhaal vormt de mysterieuze vondst van een pasgeboren baby in een park. Een plek waar veel mensen van diverse pluimage vertoeven. Met een aantal van deze mensen maken we kennis en gaandeweg het verhaal leren we hun karakters steeds beter kennen. We zien hun gebreken, hun verlangens en beleven hun avonturen mee. Dit alles mondt uit in een goed georkestreerde plot, waar alle verhaallijnen prachtig samenkomen en alles een verrassende plaats krijgt, inclusief de rol van de vondst van het kind. Lammy Vriesinga was jarenlang werkzaam als trainer in de GGZ. Dat is dan ook vanaf de eerste pagina van Vergiskind duidelijk te merken. Personages worden gedoseerd in het verhaal opgevoerd, waarna hun karakteriseringen langzaam maar zeker heel vakkundig worden uitgewerkt. En het mooie is dat ze allemaal, hoewel volstrekt verschillend, toch samenkomen als een in elkaar gelegde puzzel. Enige inspanningsbereidheid van de lezer is bij het lezen en voor een ultiem begrip van Vergiskind wel een voorwaarde. De verhaallijnen stromen, zoals reeds eerder gezegd, fantastisch in elkaar over, maar het vereist soms wel wat concentratie om alle bedoelingen van de auteur te doorzien. Maar de beloning is groot: als je alles uiteindelijk ziet samenvloeien, blijf je achter met een enorm voldaan gevoel. De kans is zeker aanwezig dat je zonder nadenken opnieuw begint om nog meer grote of kleine ontdekkingen te doen. Lammy Vriesinga heeft zelf als motto: spreken is zilver, schrijven is goud. Laten we hopen dat ze nog veel gouden uitspattingen gaat krijgen, want na Vergiskind is dat het enige wat je nog wilt: meer Lammy Vriesinga!      ====================   https://conniesboekkies.wordpress.com/:   Lammy Vriesinga heeft als trainer bij de GGZ gewerkt.  Haar ervaringen in de psychiatrische hulpverlening heeft ze verwerkt in deze bijzondere debuutroman. Een gewoon stadje ergens in het land. Een stadje met een park waar mensen samenkomen of juist even alleen willen zijn.  Ieder mens heeft zijn eigen bagage om mee te slepen. Mensen met een verleden, met tegenslagen, schulden en  verlangens. Ieder mens heeft zo zijn eigen overpeinzingen en problemen. Onbewust en bewust komen ze elkaar tegen en zullen deze ontmoetingen de basis zijn van een verhaal wat begint bij het vinden van een vondeling in dat zelfde park.  De baby wordt gevonden door een jonge vrouw die de hulp inroept van een voorbijganger.  De politie wordt gealarmeerd en ontfermt zich over het kind. Een onderzoek volgt en getuigen worden gehoord. Als lezer volg je dit van dichtbij en al snel denk je mee over wie het kind misschien te vondeling heeft gelegd en of het toeval is waar het is neergelegd of juist niet. Je gaat van het ene karakter naar het ander en valt zo in de persoonlijke verhalen van deze karakters.   Je leert  de personages kennen en de mensen met wie ze omgaan.  De een zit nog gecompliceerder in elkaar dan de ander en er komen veel (psychiatrische) problemen voorbij. Problematiek als ongewilde zwanger, ongewild kinderloos, je zwakbegaafd staande te houden in de maatschappij, misbruik, geweld, vooroordelen, pesten zijn er een paar om op te noemen. En dat is al best wel veel.  Je merkt dat de auteur over voldoende achtergrond informatie beschikt om al deze problemen geloofwaardig en goed op papier te zetten. Maar even bedacht ik mij of er niet teveel personages in de problemen zaten in dit ene verhaal. Is het niet een beetje overkill? Ik kan mij voorstellen dat er veel mis is in de maatschappij en veel mensen problemen hebben maar het is wel wat veel wat voorbij komt.  Je blijft van de ene verhaallijn in de ander rollen. Maar de fijne vertelstijl , de toegankelijke woordkeuze en het tempo laten je echter geboeid doorlezen.  Het is ook best knap dat als je kiest voor zoveel personages je ze toch zo in het verhaal kunt weven zodat alles op zijn plaats valt. Alle lijntjes die deze personages met elkaar hebben worden ontrafelt en je houdt een verhaal over met een goed en doordacht plot. Een mooi debuut!   ====================   Het Noord-Hollands Dagblad Februari 2020   Als er op school een opstel gemaakt moet worden, kan ze haar geluk niet op. En krijgt Lammy Vriesinga een schriftje mee naar huis, met nog wat lege pagina’s, dan bedenkt ze onderweg al hoe ze die zal vullen met miniverhaaltjes. Op haar verjaardag pakt ze het liefst schriften uit en het eerste leesboekje op de lagere school, vormt de aanleiding tot een levenlang lidmaatschap van de openbare bibliotheek. Lezen en schrijven horen bij elkaar als Ot en Sien en als Suske en Wiske, aldus Lammy. Later ga ik ook boeken schrijven, besluit Lammy. Aangezien iedereen zegt dat daar geen droog brood mee valt te verdienen en Lammy opgroeit met het motto dat een mens zich vooral nuttig moet maken en anderen tot zegen moet zijn, sneeuwt die ambitie onder in “andere leuke dingen”. Ze gaat stug doorgaan en wint verschillende prijzen met haar verhalen en soms ook gedichten. ‘Dat smaakt naar meer,’ volgens een juryvoorzitter. Voor Lammy een stimulans om haar droom een zetje te geven. Ze schrijft verhalen en columns, krijgt af en toe een opdracht en werkt tot enkele jaren geleden als trajectbegeleider en trainer binnen de ggz. Een wereld waarin de verhalen voor het oprapen liggen. En hoewel zij zichzelf vooral een verhalenverteller noemt, geeft ze in 2016 gehoor aan de vraag: waarom geen roman? Vier jaar later presenteert Lammy op schrikkeldag in de centrale bibliotheek van Hoorn haar debuut: Vergiskind. Intussen rijpt het idee voor het volgende manuscript. Lammy heeft de smaak te pakken. Want, zoals ze zelf zegt: ‘Spreken is zilver, Schrijven is goud.’               Recensies Wed, 13 Nov 2024 10:13:47 GMT +0100 https://lammyskrabbels.nl/article-377 Dit verhaal vertelt het verhaal van diverse mensen; allemaal in andere omstandigheden en levensfasen. Door de beeldende schrijfstijl werd ik gelijk meegesleurd in de levens van de diverse personages. Ik bouwde een band met hen op. Deze personages zijn voor mij als levende mensen. Het zijn niet enkel namen op papier. Hun emoties, karakter en levens omstandigheden zijn haarscherp uitgewerkt.   De gebeurtenissen riepen herkenning op met mijn eigen leven. De sfeer was vaak grimmig, situaties uitzichtloos en gitzwart of doorspekt met gevoelens van melancholie, verdriet en onmacht. Hunkering naar naastenliefde, ergens bij willen horen maar de mogelijkheden niet vinden om dat voor elkaar te krijgen, mensen die afgaan op uiterlijk en daarop reageren. Niet naar de rijke binnenwereld van iemand kijken om een mening te vormen. Mensen die niet aan hoor en wederhoor doen en meedoen in de massa. Om op gruwelijke wijze een kwetsbare persoon te gronde te richten met vernietigende kracht. Dat zorgde vaak voor tranen in mijn ogen. Ik wilde in het verhaal kruipen, een arm om ze heen slaan en de boze wereld een klap verkopen zodat zij niet geraakt werden. Machteloze woede voelde ik als kwaadwillende personen nietsontziend handelden. Dat de auteur dit teweeg bracht laat de ongekende kracht van dit verhaal zien. De opbouw is gedetailleerd en eerst denk je vaak wat heeft dit met elkaar te maken? Maar door te lezen zie je al snel het hele plaatje en begrijp je alles.   Ook de schijnwerpers op mensen die wel hun hart op de juiste plek hebben is op prachtige wijze gedaan. Maar vaak kunnen zij ook niet alles doen wat ze zouden willen; gebonden aan regel en wetgeving, werkdruk en de tijd die alles vergt om tot de kern door te dringen. En als die kern bereikt is en het moment van handelen daar is tot de conclusie komen dat hulp te laat komt of niet adequaat genoeg is. Dat iemand tussen wal en schip belandt terwijl dat niet de bedoeling is. De aandacht, liefde en deskundigheid zijn er wel maar krijgen geen ruimte om tot volle uiting te komen.   Alle verhaallijnen komen samen in de plot. Dit verhaal bleef nog lang bij mij. Het was indrukwekkend, hartverscheurend, vertederend, leerzaam en prachtig. In de toekomst lees ik graag meer van deze auteur. Je merkt dat zij verstand van zaken heeft en zij verwerkt haar rijke ervaring op een mooie wijze in haar roman. Mijn mening:  Ik geef 5 sterren   Een prima en gedetailleerde opbouw. Een vlotte en beeldende schrijfstijl. De gedetailleerd uitgewerkte personages komen tot leven. Je reist met hen mee en bouwt een band op. Ongemerkt wil je als een leeuwin voor ze vechten waar zij dit niet kunnen. De spanning is continu aanwezig waardoor je geboeid door blijft lezen. Je puzzelt mee om de raadselen op te lossen. Alle verhaallijnen komen prima samen in de plot. Doordat het zo beeldend geschreven is zie ik van dit verhaal een film of serie voor mij. Dit verhaal doet er toe, is leerzaam en een eyeopener voor velen.   Lammy Vriesinga bedankt voor dit mooie verhaal. In de toekomst lees en recenseer ik graag meer van jouw verhalen. Je hebt talent.   Recensies Wed, 13 Nov 2024 10:11:39 GMT +0100